عابدى سر كوه لبنان عبادت مى كرد كه روزها روزه دار بود و هنگام افطار خداوند متعال روزى يك قرص نان روزيش كرده بود كه نصف آن را افطار و نصف ديگرش را براى سحر ميگذاشت . يك شب به وقت هميشگى صبر كرد و نان نيامد . يكساعت صبر كرد خبرى نشد، دو ساعت گذشت نان نيامد . بيطاقت شده از كوه پائين آمد . در آن نزديكى يك قريه اى بود كه اهل آن همه نصرانى و گبر و بت پرست بودند. بطرف قريه سرازير شد و سراسيمه به در خانه اى رفت و در زد .  پيرمرد گبرى در را باز كرد . عابد اظهار گرسنگى كرد . پيرمرد رفت توى خانه و دو قرص نان برايش آورد . عابد نان را گرفت و بطرف صمعه و عبادتگاهش حركت كرد.

سگى در خانه پيرمرد نگهبانى ميكرد تا چشمش به عابد افتاد، دنبال عابد حركت كرد و شروع به پارس نمودن و تعقيب او و گوشه لباسش را گرفتن كرد. عابد از ترس يكى از آن نان ها را جلو سگ انداخت . سگ نان را برداشته و خورد و باز پارس كنان پى عابد براه افتاد. نان دومى را هم به سگ داد . او خورد و باز پارس كنان در پى عابد راه افتاد . عابد با دست خالى و شكم گرسنه نگاهى به سگ نمود و گفت : تا بحال سگِ به بى حيائى تو نديده بودم ، دو قرص نان از پيرمرد گرفتم و آن را هم بتو دادم چرا هنوز پارس مى كنى و دنبال من مى آيى ؟

بقدرت كامله الهى قفل خاموشى از دهان آن سگ برداشته شد و گفت : « من سالهاست كه مأموريت نگهدارى خانه اين پيرمرد را دارم و محافظ گوسفندان او مى باشم و آنچه بمن ميدهد قانعم و گاهى هم مرا فراموش مى كند استخوان و تكه نانى خشكيده اى بمن بخوراند در اين حال شاكرم و در خانه ديگرى نرفتم . اگر بدهد ميخورم اگر ندهد صبر مى كنم . اما تو يكشب نانت نرسيد صبر نكردى و از در خانه پروردگارى كه عمرى را بتو روزى داده روگردانيدى و بدرخانه كسى كه گبر و ضد خداست و از دشمنان اسلام است پناه بردى و بار منت كشيدى . حالا بگو ببينم من بى حيا هستم يا تو ؟ »

عابد با شنيدن اين سخنان از خود بى خود شد و نقش زمين گرديد و وقتى كه بهوش آمد توبه نمود و حالش به عبادت بيشتر شد و يكى از اولياء گرديد.

 رحيمى ، چاره سازى ، بى نيازى 

كريمى ، دلنوازى ، دادخواهى

خوشا آنكس كه بندد با تو پيوند

خوشا آن دل كه دارد با تو راهى

مران از آستانت بينوا را

كه ديگر در بساطم نيست آهى

مقام و عزّ و جاهت چو ستايم

كه برتر از مقام عز و جاهى

فنا كى دولت سر در پذيرد

كه اقليم بقا را پادشاهى

ز نخل رحمت بى انتهايت

بيفكن سايه بر روى گياهى

به آب چشمه لطفت فرو شوى

اگر سرزد خطائى ، اشتباهى

مرآن يا رب ز درگاهت رسارا

پناه آورده سويت بى پناهى

« أللهم اجعل عواقب امورنا خیرا » 

به محض اینکه دردی را در زیر شکم تان احساس کردید باید سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا علت اصلی این مشکل را با اطمینان تشخیص دهد.

نشانه ها و علل :

1) قاعدگی های دردناک در هر دوره و رابطه جنسی دردناک به هیچ وجه نرمال نیستند. در صورت وجود مشکل حتماً برای برطرف کردن علت آن باید با متخصص زنان مشورت کنید.

2) اگر دردهای شکم با تأخیر در قاعدگی همراه باشد حتماً باید به پزشک مراجعه کنید. ممکن است علت آن حاملگی خارج از رحم یا سقط جنین باشد.

3) درد بسیار شدید در زیر شکم که مانند ضربه چاقو می‌ماند می‌تواند نشان دهندۀ پریتونیت (وجود سوراخ هایی در روده) باشد. این مورد بسیار جدی و اورژانسی است .

4) دردهای شکم همراه با افزایش دمای بدن شک را به بیماری سالپنژیت (عفونت لوله های تناسلی) برمی‌انگیزد.

5) اگر درد همراه با سوزش های ادراری و تب باشد ممکن است دستگاه ادراری فرد دچار عفونت شده باشد و احتمالاً این عفونت در حال افزایش و گسترش یافتن است. مورد دیگر افتادن سنگ ریزه و شن از مجاری ادراری و همراه با درد روده است. درد ممکن است در پشت و پهلو باقی بماند و در پایین شکم و در مردان در بیضه هایشان بپیچد. این مورد کولیک کلیوی است. در این عارضه درد چنان شدید است که ممکن است موجب استفراغ شود.

6) درد در روده خصوصاً در سمت راست و پایین شکم ، ممکن است حمله آپاندیس باشد. این دردها که ممکن است همراه یا بدون تب باشد، احتمال دارد که استفراغ هم در پی داشته باشد. این وضعیت هم خطرناک و اورژانسی است .

7) کیست تخمدان یا سرطان تخمدان نیز مشکلاتی هستند که با دردهای شدید در ناحیه زیر شکم خود را نشان می‌دهند.

8) دردهایی که همراه یبوست و فاقد انتشار گاز هستند و بیشتر از 24 ساعت طول بکشند، احتمال بروز انسداد روده را به ذهن متبادر می‌سازند.

در تمامی موارد آنچه که اهمیت دارد این است که در صورت بروز تمام دردهای زیر شکم  باید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کرد. پزشک برای تعیین علت به یک سری آزمایش (آزمایش های کلینیکی، تجزیه و تحلیل بیولوژیک، تصویربرداری) متوسل می‌شود. او می‌تواند خیالتان را راحت کرده و دردهای تان را تسکین دهد.

عاشق شدن آسان است اما ادامه آن هنر است !

دوست هرکه باشد نسخه دوم خودت است !

نمی توان جلوی پیری را گرفت اما می توان روح جوانی داشت !

هر جا که باشی دوستانت دنیای تو هستند !

بالا رفتن سن حتمی است اما اینکه روح تو پیر شود بستگی به خودت دارد !

خنده کوتاهترین راه بین دوستان است !

عمر سالهای گذشته نیست ، سالهایی است که از آن زندگی کردی !

عشق زندگی را نمی چرخاند اما انگیزه ای است برای زندگی !

وقتی جایی داری که بروی یعنی خانه داری و وقتی کسی را دوست داری یعنی خانواده داری !

بزرگترین لذت زندگی ، داشتن دوست صمیمی است !

غیر از سخن گفتن راههایی بین دوستان وجود دارد اگر از چیزی لذت بردی دیگران را شریک ساز !

و چه زیباست که ببینیم کسی می خندد

و زیباتر اینکه بدانی خودت باعث خنده اش شده ای !

درباره عظمت امام صادق عليه السلام نه تنها توسط شيعيان به فراوانى سخن گفته شده است بلكه در اين باره جمع كثيرى از دانشوران و بزرگان اهل تسنن و جماعت لب به سخن گشوده اند. پيشوايان مذاهب اهل سنت ، عالمان نامدار اسلامى و صاحب نظران زبردست درباره برجستگى هاى علمى، عملى، اخلاقى، كرامت و عظمت آن امام هدايت، امام جعفر صادق عليه السلام بسيار سخن گفته اند. اينك در اين نوشتار به طور گذرا به بيان برخى از اين اظهار نظرها و اعترافات مى پردازيم.

ابوحنيفه و امام صادق عليه السلام :

نعمان بن ثابت بن زوطى معروف به ابو حنيفه (150 - 80 ه. ق) پيشواى فرقه حنفى كه از نظر زمانى معاصر با امام صادق (ع) بود، درباره عظمت امام صادق (ع) اظهارات و اعترافات خوبى دارد. از جمله درباره آن حضرت می گوید :

« ما رأيت افقه من جعفر بن محمد و انه اعلم الامه » ؛

« من فقيه تر و داناتر از جعفر بن محمد نديده ام ، او داناترين فرد اين امت است. »

(شمس الدين ذهبى، سير اعلام النبلاء ، ج 6، ص 257) ؛ (تاريخ الكبير، ج 2، ص 199 و 198، ح 2183)

در زمان امام صادق عليه السلام منصور دوانیقى « لعنه الله علیه » خليفه مقتدر عباسى قدرت سياسى را در اختيار داشت . او همواره از مجد و عظمت بنى على (ع) و بنى فاطمه (س) به ويژه امام صادق (ع) رنج مى برد و براى رهايى از اين رنج گاهى ابوحنيفه را تحريك مى كرد كه در برابر امام صادق (ع) بايستد . منصور عباسى او را به عنوان مهم ترين دانشوران عصر تكريم مى كرد تا شايد بتواند بر مجد و عظمت علمى امام جعفر بن محمد (ع) فائق آيد . در اين رابطه خود ابوحنيفه نقل   مى كند و مى گويد :

« روزى منصور دوانیقى كسى را نزد من فرستاد و گفت: اى ابوحنيفه ! مردم شيفته جعفر بن محمد شده اند، او در بين مردم از پايگاه اجتماعى وسيعى بهره مند است، تو براى اين كه پايگاه جعفر بن محمد را خنثى كنى و در ديد مردم از عظمت او به خصوص از عظمت علمى او بكاهى، چند مسأله پيچيده و غامض را آماده كن و در وقت مناسب از او بپرس تا بلكه با ناتوان شدن جعفر بن محمد از پاسخ گويى، او را تحقير نمايى و ديگر مردم شيفته او نباشند و از او فاصله بگيرند. در همين رابطه من 40 مسأله مشكل را آماده كردم و در يكى از روزها كه منصور در حيره بود و مرا طلبيد ، به حضورش رسيدم. همين كه وارد شدم، ديدم جعفر بن محمد در سمت راستش نشسته است ، وقتى كه چشمم به آن حضرت افتاد، آن چنان تحت تأثير ابهت و عظمت او قرار گرفتم كه از توصيف آن عاجزم. با ديدن منصور خليفه عباسى آن ابهت به من دست نداد، در حالى كه منصور خليفه است و خليفه به جهت اين كه قدرت سياسى در اختيارش است بايد ابهت داشته باشد. سلام گفتم و اجازه خواستم تا در كنارشان بنشينم؛ خليفه با اشاره اجازه داد و در كنارشان نشستم. آن گاه منصور عباسى به جعفر بن محمد نگاه كرد و گفت: ابو عبدالله ، ايشان ابوحنيفه هستند.

او پاسخ داد: بلى او را مى شناسم. سپس منصور به من نگاهى كرد و گفت: ابوحنيفه ! اگر سؤالى دارى از ابو عبدالله جعفر بن محمد بپرس و با او در ميان بگذار. من گفتم: بسيار خوب. فرصت را غنيمت شمردم و 40 مسأله اى را كه از پيش آماده كرده بودم، يكى پس از ديگرى با آن حضرت در ميان گذاشتم. بعد از بيان هر مسأله اى ، امام صادق عليه السلام در پاسخ آن بيان مى فرمود : « عقيده شما در اين باره چنين و چنان است، عقيده علماى مدينه در اين مساله اين چنين است و عقيده ما هم اين است. »

در برخى از مسائل آن حضرت با نظر ما موافق بود و در برخى هم با نظر علماى مدينه موافق بود و گاهى هم با هر دو نظر مخالفت مى كرد و خودش نظر سومى را انتخاب مى كرد و بيان مى داشت. من تمامى 40 سؤال مشكلى را كه برگزيده بودم يكى پس از ديگرى با او در ميان گذاشتم و جعفر بن محمد هم بدين گونه اى كه بيان شد به جملگى آنها با متانت تمام و با تسلط خاصى كه داشت پاسخ گفت. »

مالک ابن انس مي گويد : در طول مدتى كه به خانه آن حضرت آمد و شد داشتم، او را نديدم جز اين كه در يكى از اين سه خصلت و سه حالت به سر مى برد :

1) در حال نماز خواندن 

2) در حال روزه دارى

3) در حال قرائت قرآن

سپس ابوحنيفه بيان داشت: « ان اعلم الناس اعلمهم باختلاف الناس » ؛ « همانا دانشمندترين مردم كسى است كه به آراء و نظريه هاى مختلف دانشوران در مسائل علمى احاطه و تسلط داشته باشد » و چون جعفر بن محمد اين احاطه را دارد بنابراين او داناترين فرد است. » (سير اعلام النبلاء، ج 6، ص 258 ؛ بحارالانوار، ج 47، ص 217)

ابوحنیفه درباره عظمت علمى امام صادق (ع) بيان میدارد : « لولا جعفر بن محمد ما علم الناس مناسك حجهم »  ؛ « اگر جعفر بن محمد نبود ، مردم احكام و مناسك حجشان را نمى دانستند. » (شيخ صدوق، من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 519، طبع قم، نشر اسلامى)

جوان خیلی آرام و متین به مرد نزدیک شد و با لحنی مؤدبانه گفت :

« ببخشید آقا ! من می‌تونم یه کم به خانوم شما نگاه کنم و لذت ببرم ؟ »

مرد که اصلاً توقع چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود مثل آتشفشان از جا در رفت و میان بازار و جمعیت یقه جوان را گرفت و عصبانی طوری که رگ گردنش بیرون زده بود، او را به دیوار کوفت و فریاد زد :

« مردیکه عوضی ، مگه خودت ناموس نداری ؟ غلط میکنی تو و هفت جد آبادت ! خجالت نمی‌کشی؟ »

جوان امّا ، خیلی آرام بدون اینکه از رفتار و فحش‌های مرد عصبی شود و عکس‌العملی نشان دهد، همانطور مؤدبانه و متین ادامه داد:

« خیلی عذر می‌خوام ، فکر نمی‌کردم این همه عصبی و غیرتی بشین ،

دیدم همه بازار دارن بدون اجازه نگاه می‌کنن و لذت می‌برن ،

من گفتم حداقل از شما اجازه بگیرم که نامردی نکرده باشم !

حالا هم یقمو ول کنین ، از خیرش گذشتم . »

مرد خشکش زد ! همانطور که یقه جوان را گرفته بود ، آب دهانش را قورت داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد !!!